Over Marloes

Video afspelen

Never settle!

Ik wil de wereld mooier en lichter maken, want ik zie teveel mensen worstelen en genoegen nemen met middelmaat.

Never settle! Alles kan. Alleen niet allemaal tegelijk. Ga ervoor, stap voor stap, en haal het maximale uit jouw leven!

“You can’t control the waves, but you can learn to surf”

- Jon Kabat-Zinn

Universiteit & High potential

Ik ben geboren in 1985, opgegroeid in Tilburg en heb gestudeerd in Maastricht. Met reiservaring rijker ben ik cum laude afgestudeerd als Master of Science in International Business (richting Management, Change and Consultancy). Classic high potential dus.

Ik ben afgestudeerd op authentiek leiderschap en werkgeluk. Dat is de rode draad geweest in mijn succesvolle carrière als managementtrainee, trainer/coach, HR Business Partner en ondernemer.

Expert

Ik zie zoveel ambitieuze ouders worstelen met de combi van gezin, werk en me-time. Het lijkt alsof work life balance betekent dat het één ten koste van het ander gaat. Als water bij de wijn doen. Ik weet dat dat niet hoeft, want ik haal zelf het maximale uit mijn leven samen met mijn tweeling (2016) en man met een eigen tandartspraktijk.

UpgradeLife

Het is mijn calling in life om alle ambitieuze go-getters (en dito werkgevers) te helpen om hun leven een Upgrade te geven. Om meer lichtheid en plezier te ervaren en op hun manier de wereld nóg mooier te maken.

Waar ik in geloof

Ik geniet van...

Surfen
Het is maximum mindfulness als ik een golf pak, en lekker louterend om overspoeld te worden.
Verwondering
De verwondering op koppies van mijn kinderen, zelfs bij een honderdste keer hetzelfde rondje in de Efteling.
Reizen
Reizen met en zonder mijn gezin. Pre kids was het naar landen als Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Thailand. Nu geniet ik vooral van Zuid-Europa, Zoutelande en andere pareltjes in Nederland.
Overzicht
Een lege wasmand en een volle koelkast.
Champagnekurken
Onze verzameling champagnekurken van flessen die we tijdens een mooie gelegenheid hebben geopend.
Zonnestralen
Een zonnestraal die tussen bladeren schijnt, terwijl ik samen met mijn gezin door de Loonse en Drunense duinen fiets.
Brownies
Een smeuïge brownie die ik op een zonnig terras deel met een goede vriendin.
Gemak
De trapondersteuning van mijn bakfiets en kant-en-klare maaltijden van Kooc. Het leven wordt er zoveel makkelijker door!
Previous
Next

Ik haal het maximale uit mijn leven, samen met mijn man en tweeling. Maar dat is me niet aan komen waaien. Leer van mijn fouten en pluk er nu de vruchten van!

Ik weet nog dat ik dacht: F*ck, het ligt dus niet aan mijn werk, het ligt aan mij! Ik was dan wel lekker aan het knallen met mijn carrière als high potential, maar drie banen eindigden in een migraine-explosie. Dit was geen toeval. Dit was een patroon. Ik startte een nieuwe baan vol enthousiasme, presteerde top, en vloog dan over de kop. De laatste keer zelfs bijna letterlijk, want ik belandde naakt knock-out op de vloer van een sauna.

Het zat ‘m niet in de reisafstand. De crisis. De reorganisaties. Of de werkdruk. Ik had ook nog niet eens het excuus dat ik een druk gezinsleven had. Ik moest wel erkennen dat het maar aan één ding kon liggen: aan mij. Want ík was de continue factor in al die situaties. Au.

Toch wist ik dat ik het kon. Want ik had geknald in die uitdagende banen. Successen behaald. Goede beoordelingen gehad. Complimenten van collega’s gekregen. Er veel plezier in gehad. En toch ging ik elke keer na een paar jaar weer nat en kwam ik als een verdorde plant op de bank terecht.

Dit moest anders. Maar nu écht rigoureus anders. De vorige keren dat ik in de kreukels lag, had ik professionele hulp gezocht. Die hadden geholpen om uit het dal te komen, zeker. Maar er weer vol bovenop komen én voorkomen dat het me nogmaals zou overkomen…?! Dat lukte blijkbaar met die aanpak niet.

Het werd tijd om het roer radicaal om te gooien. Doen wat écht bij mij past. Ik was niet voor niets op authentiek leiderschap afgestudeerd. Ik moest een authentiek, oprecht leven gaan leiden. Niet meer doen wat ik dacht dat hoorde. En ik ging luisteren naar mijn vader. Die had al gezegd toen ik International Business ging studeren: Jij kunt geen baas boven je hebben.

Ik startte een coachbedrijf voor tandartsen. Zo kon ik naast de hard groeiende tandartspraktijk van mijn man, mooi een eigen bedrijf opbouwen. Zo kon ik, als er kinderen zouden gaan komen – we hadden niet voor niets een twee-onder-een-kapper gekocht – lekker parttime werken op mijn academische niveau.

Het lukte. En hoe. Ik had een bloeiend bedrijf en was al snel een bekende onder tandartspraktijk-eigenaren. We verbouwden ons huis. Of ja, deden een poging en werden mega opgelicht. Maar hey, het werd uiteindelijk mooi. We trouwden. Het leven lachte ons toe.

Het is kerstavond. De kaarsjes branden. Mijn maag knorde, want mijn schoonmoeder zou zo komen voor het kerstdiner. De telefoon gaat. Mijn hart schiet in mijn keel. Ik krijg klamme handen en een knoop in mijn maag. Ik kruip tegen mijn man aan. Op dit telefoontje zitten we al dagen te wachten. “Geen idee hoe dit kan” zegt de stem, “Maar dit zien we alleen bij iemand die gesteriliseerd is”. De huisarts had zojuist de grond onder ons weggeslagen. Gelukkig bleek na nog meer onderzoeken en maandenlange intensieve behandelingen dat de beste man het fout had. En hoe! We hadden dubbel geluk en werden ouders van een tweeling. Als we iets doen, doe we het goed!

Natuurlijk hadden we onze handen vol met twee bedrijven en een tweeling, maar het liep allemaal soepel. Ik genoot van ons gezin en mijn werk. Tot ik op een avond tussen de twee bedjes in stond en naar de snoetjes van onze kinderen keek. “Sh*t, niet wéér!” dacht ik. Ik merkte namelijk dat de (ik zou bijna zeggen, gebruikelijke) dip weer op de loer lag. Het ging nog goed, maar ik merkte bij vlagen dat ik de afgrond weer inkeek. “Ik heb álles gedaan dat ik kon bedenken: coaching, wandelen, dankbaarheidsboekjes bijhouden, sporten, visualisaties, affirmaties. Ik ben zelfs een eigen bedrijf gestart, zodat ik mijn eigen werk kon organiseren! Mijn leven is op orde, en toch zak ik weer weg…WTF!”

Het is mijn vak om patronen te zien en die te doorbreken. Het was tijd om die kennis toe te passen op mijzelf. Ik zag het patroon van mijn familie zich nu bij mij herhalen en besloot: “De familiehistorie van burn-outs en depressies moet bij mij stoppen. Het roer moet nu écht om. Niet alleen voor mij, maar vooral voor deze twee onschuldige schatjes.”

Ik realiseerde me dat er nog één onderdeel was dat ik nog niet had aangepakt: mijn brein. Mijn leven was nu hartstikke leuk, maar ik maakte mezelf toch gek. “Je hebt dan misschien wel alle wasgoed op orde nu, maar je hebt niet de tijd genomen om je kids te knuffelen.” “Vind je het niet een tikkeltje egoïstisch om zoveel te werken terwijl je jonge kinderen hebt?” De bemoeizuchtige betweter had zich verstopt in mijn brein en had continue commentaar. Op alles wat ik deed. En ik deed het nóóit goed.

Ik verdiepte me in de werking van het brein en ging in therapie. Het was super pijnlijk om die zwarte gedachten in de ogen aan te kijken. Het was eng en ongrijpbaar. Maar ik voelde ook: ik doe het goede. De rode alarmknoppen die ik als kind had ontwikkeld, verdwenen. De bemoeizuchtige betweter werd stiller. Ik kon met de blik van een volwassen vrouw naar de wereld om me heen kijken. Wat een verademing!

Mijn grootste valkuilen waren gedicht en de therapeut zei me gedag. Ik leefde een leven dat een droom was voor veel anderen. Ik genoot van het moederschap. Mijn man en ik hadden allebei een goed lopend bedrijf. We genoten van elkaar en van het leven. Maar toch knaagde er iets… Was dit het nou dan…?!

Ik had mijn valkuilen dan wel gedicht door oude triggers te ontkrachten. Maar als mijn brein dít kon… Zou het me dan ook kunnen helpen om mijn leven nóg gaver te laten worden?! Al mijn hele leven was ik op zoek naar het maximaal haalbare. Ik bedoel, hoeveel mensen ken je die zonder één herkansing hun studie voltooien? Nu in ieder geval één: moi! Nu ik had ontdekt waar mijn brein toe in staat was, wilde ik meer. Maar hoe dan?

Ik liet me coachen door Mr. Mindset, Michael Pilarczyk, en hij zei: “Het is niet de vraag hoe, maar het is de vraag wat“. Hij had gelijk. Ik was op zoek naar het antwoord op de vraag: “Hoe ga ik werken en leven?’. Ik moest eerst weten wat ik wilde. Dan zou later die hoe vanzelf volgen.

Michael kreeg gelijk. Toen ik niet meer als een dolle stier aan mijn ketting stond te rukken op zoek naar de hoe, maar verstilde en de tijd nam, voelde ik mijn wat opborrelen: het is mijn missie om de wereld lichter en vol plezier te maken.

Ik dook nog dieper de wereld in van de werking van het brein. Ik voelde dat dat de missing piece was in mijn levensmissie. Maar waar vond ik die? Het universum schoot gelukkig te hulp.

Op een avond kreeg ik namelijk een appje van een vriendin: “Is dit iets voor jou?”. Ik opende de link en ik voelde een tinteling door mijn hele lijf. Oehhh dit gevoel kende ik maar al te goed: toen ik de foto van ons huidige huis zag, toen ik ontdekte dat ik zwanger was, toen ik de universiteit binnenliep waar ik later zou gaan studeren, etc. Ik voelde: This is life changing, let op!

Ik ontdekte hoe je moeiteloos overtuigingen kunt resetten. En ja, dat klonk mij ook eerst too good to be true, maar het blijkt toch echt te kunnen. Door die resetknop heb ik nu een stevig fundament in mijn brein. Vol positieve en helpende gedachten. Al de dingen die ik eerst op wilskracht en discipline deed, gaan nu moeiteloos. De handrem is eraf. Energie, plezier en liefde stromen over. Dus zó licht en vol plezier kan het leven zijn! Wat een verademing en opluchting, heerlijk!

Ik ging all-in. De wereld verklaarde me voor gek, want ik had een jonge tweeling en een drukke coachpraktijk. Maar ik wist: het is mijn missie om ouders te helpen die worstelen met hun work life balance en de handrem van hun leven willen halen. Zo ga ik de wereld lichter en vol plezier maken!

Alles viel op z’n plek. Alle kennis en ervaring uit mijn leven, studie en carrière kwamen nu samen en ving ik in een online training die ik UpgradeLife noemde. Ambitieuze ouders gingen de training volgen en ik ging ze coachen via video-bellen. Dat was fantastisch. De resultaten overtroffen zelfs mijn verwachtingen!

Maar ik voelde ook al snel: ik heb een grotere missie. Want 1-op-1 coachen is prachtig om te doen, maar mijn bereik en impact in de wereld is daarmee wel beperkt. Ik verfijnde mijn online training en ging samenwerkingen aan met andere coaches.

En daarmee zijn we in het heden beland. De online training UpgradeLife staat als een huis, en bevlogen coaches helpen 1-op-1 wanneer daar behoefte aan is. Ik heb nu mijzelf vrijgespeeld om bijvoorbeeld de podcast UpgradeLife met Marloes te maken. Luisteraars zijn vaak verbaasd hoeveel waarde ik daarin gratis weggeef. Dat doe ik met liefde. Ik wil namelijk dat de hele wereld ontdekt hoe mooi, licht en vol plezier het leven kan zijn. Mét kinderen. En mét een carrière. Want echt, het één hoeft absoluut niet ten koste te gaan van het ander. Zo lang jij het maar doet op een manier die bij jou past. En daar help ik jou ontzettend graag mee!

Marloes den Heijer